Maastrichtse zangeres Beppie Kraft voor de Volkskrant

Klik hier voor het online Volkskrant Magazine artikel dat is geschreven door Mathijs de Groot

Op pad met Beppie Kraft

4x optreden in 4 uur tijd | Beppie Kraft doet ’t!

Afgelopen zondag de 24e februari heb ik voor Volkskrant Magazine de Maastrichtse zangeres en koningin van het (carnavals)levenslied Beppie Kraft op de voet gevolgd. Omdat dit toch wel een bijzondere ervaring was schrijf ik hieronder mijn verhaal van die dag.

de herenzitting

Om 13.15 maakte ik de eerste foto in de prachtige theaterzaal van La Bonbonnière al waar het eerste optreden plaats vond. Beppie kwam 5 minuten voor tijd binnen, ze was gebeld dat ze toch iets eerder kon beginnen. Beppie was er klaar voor en ging direct het porium op en kreeg de hele zaal mee. Na een geweldig optreden tijdens deze Herenzitting met alleen maar mannen gekleed in zwart kostuum met wit hemd en rode strik werden we via de achterkant snel naar buiten geleid want het volgende optreden was al over een 20 minuten. Hup in de auto en op weg naar de Muziekgieterij waar sambaband Segura! een carnavalsfeest gaf.

Samba of toch steampunk?

Bij samba verwacht je een kleurrijk gebeuren, maar ik belandde in de steampunk sferen. Ook hier kreeg ze direct de hele zaal mee. Vooraf nog even snel op de foto voor de huisfotograaf, die Beppie Kraft toch ook in zijn serie met wereldsterren wilde opnemen. Ook al was er weinig tijd en stond de zaal al te popelen, toch gaf ze hem het momentje dat hij hiervoor nodig had.

Voetbalkantine

De volgende lokatie was de voetbalkantine van RKVVL/polaris. Tijd voor kleedkamers en omkleden was er niet, flesje water in de hand gedrukt, schoenen wisselen en snel weer het podium in de kantine op, waar een hek de zaal in 2en deelde. De vrouwen stonden rechts en de mannen links. Het podium was niet meer dan 2 meter breed en 80 cm diep met de kop van het hek in het midden zodat ze links en rechtsom de mannen dan wel vrouwen kon toezingen.

grote contrasten

Wat een verschil in vergelijk met de herenzitting eerder, maar Beppie geeft elke keer alles wat ze heeft, zoals een echte rasarties betaamt.
Na het optreden was het hectisch om door het drukke verkeer op tijd op de laatste lokatie van die dag aan te komen. Zodra de auto stil stond stormde ze eruit en ik had moeite om haar bij te houden, zo snel liep ze naar Grand Café au Mouton Blanc.

De dameszitting

Ook naar dit optreden keek ze erg uit; de sfeer is hier altijd geweldig. Dit zijn de dames van de heren uit het theater, een dameszitting. Een verschijnsel sinds een jaar of 10 tijdens carnaval waar mannen en vrouwen een eigen feest houden. Bij binnenkomst stond de mengtafel van het geluid direkt achter de deur en het podium was 1 meter verderop. Je moest over het hoekje van het podium heen om in de zaal te komen, maar die was al zo vol dat er nauwelijks nog plaats voor mij was. Ook hier kreeg ze een warm welkom, kon ze nog net even haar schoenen wisselen en stond ze in no time weer met de microfoon in handen voor een volle zaal.

Beppie Kraft liet mij ander carnaval zien

Nu kom ik niet uit het zuiden en ben niet zo van het carnaval en ken alleen de geeikte dronken polonaises en hospartijen. Maar dit was toch heel anders… Wat een geweldige sfeer, wat een liefde voor deze zangeres, iedereen zong mee en werden de armen om elkaar (en om mij) heen geslagen om mee te deinen op de muziek om uiteindelijk massaal over te gaan in een liefderijk tranendal, waarin geluk en emoties de vrije loop konden gaan. Ook Beppie zelf hield het niet droog.

Levensliederen

Zoals het hoort bij goede levensliederen zit er voor iedereen wel een herkenning in de tekst en raakt het de emoties op vlak van liefde, het leven en zij die ons al verlaten hebben. Ik werd opgenomen in de groep, deinde mee met armen om mij heen en ik kon een traan nog net onderdrukken door een brok weg te slikken en gewoon door te gaan met fotograferen. De vrouwen vertrouwde mij intussen en ik viel niet meer op (ondanks mijn enorme geflits) en kreeg zo een prachtig beeld te pakken.

Op naar het einde

Om 17.15 maakte ik mijn laatste foto en moe maar voldaan kachelde ik in mijn auto weg van het feestgedruis. Waar was ik geweest? Wat had ik allemaal gezien? En Beppie zelf, wat een geweldige vrouw! De hartelijkheid zelve, ik heb een geweldige middag met haar doorgebracht. Met bijna 73 jaar en net iets meer dan anderhalve meter hoogte deed dit maar even. 4 optredens binnen 4 uur tijd. Petje af voor deze met recht Grande Dame en haar kleine crew van geluidsman en chauffeur. Wat een uithoudingsvermogen, wat een talent op het podium, wat een stem. Het was weer eens een dag om nooit te vergeten en ik viel met een glimlach in slaap.